บทบาทของความเสียใจในการเติบโตส่วนบุคคล

มุมมองของจิตวิทยาในการเติบโต

การวิจัยของนักจิตวิทยา Carol Dweck เรื่องจิตวิทยาการเติบโตแสดงให้เห็นถึงความจริงที่สำคัญ: ผู้ที่มองว่าความท้าทายและความล้มเหลวเป็นโอกาสในการเรียนรู้มีความสามารถในการรับมือและประสบความสำเร็จมากกว่าผู้ที่มองว่าพวกมันเป็นคำตัดสินของความสามารถของพวกเขา

ความเสียใจมีความเหมาะสมอย่างสมบูรณ์ในกรอบนี้: มันไม่ใช่คำตัดสินเกี่ยวกับใครคุณ: มันเป็นข้อมูลเกี่ยวกับใครคุณกำลังจะกลายเป็น

ความเสียใจเป็นcompass

ความเสียใจของคุณแสดงถึงคุณค่าของคุณ เมื่อคุณเสียใจที่ไม่ได้ใช้เวลากับครอบครัวมากพอ คุณกำลังพบว่าความสัมพันธ์มีความสำคัญต่อคุณ เมื่อคุณเสียใจที่ไม่ได้ตาม đuổiความหลงใหลทางสร้างสรรค์ คุณกำลังเรียนรู้ว่าความแสดงออกมีความสำคัญ

ในทางนี้ ความเสียใจมีหน้าที่เป็นcompass ที่ชี้ไปที่สิ่งที่มีความสำคัญจริงๆ ความเจ็บปวดของความเสียใจเป็นทางออกของจิตวิทยาของคุณที่บอกว่า: "ให้ความสนใจ. สิ่งนี้มีความสำคัญ"

ความฉลาดของการมองย้อนหลัง

เรามักจะพูดว่า "การมองย้อนหลังมีความชัดเจน 20/20" ด้วยความไม่พอใจ แต่การมองย้อนหลังเป็นของขวัญที่แท้จริง มันเป็นวิธีเดียวที่เราจะเห็นผลที่ตามมาเต็มที่ของการตัดสินใจของเรา โดยไม่มีความเสียใจ เราจะไม่พัฒนาความเข้าใจที่สำคัญนี้

สิ่งสำคัญคือการใช้การมองย้อนหลังเพื่อเรียนรู้มากกว่าการลงโทษตนเอง: ถามว่า "อะไรที่ฉันเห็นได้ตอนนี้ที่ฉันไม่ได้เห็นเมื่อไหร่?" มากกว่า "ทำไมฉันถึงเป็นคนโง่?"

การสร้างความสามารถในการรับมือผ่านความเสียใจ

ความสามารถในการรับมือไม่ได้เกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงความล้มเหลวหรือความเสียใจ: มันเกี่ยวกับการฟื้นตัวจากพวกมัน

• คุณพิสูจน์ให้ตัวเองเห็นว่าคุณสามารถรอดชีวิตได้จากอารมณ์ที่ยากลำบาก
• คุณพัฒนากลยุทธ์การรับมือที่ดีขึ้น
• คุณสร้างความมั่นใจในความสามารถในการเรียนรู้และปรับตัว
• คุณกลายเป็นคนกลัวที่จะเสี่ยงน้อยลง

จากความเสียใจไปสู่จุดประสงค์ของชีวิต

ผู้คนจำนวนมากค้นหาจุดประสงค์ของชีวิตผ่านความเสียใจ ความเสียใจเกี่ยวกับการไม่ช่วยเหลือใครบางคนกลายเป็นงานในด้านสังคม ความเสียใจเกี่ยวกับการละเลยสิ่งแวดล้อมกลายเป็นกิจกรรมเพื่อสิ่งแวดล้อม ความเสียใจเกี่ยวกับการไม่แสดงออกทางศิลปะกลายเป็นความมุ่งมั่นในการศิลปะ

เมื่อคุณนำความเสียใจไปสู่จุดประสงค์ของชีวิต คุณเปลี่ยนความเจ็บปวดไปเป็นความหมาย ความเสียใจไม่หายไป แต่กลายเป็นเชื้อเพลิงสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ดี

ความกล้าหาญในการเสี่ยงความเสียใจ

ในทางตรงกันข้าม การยอมรับว่าคุณจะประสบความเสียใจทำให้คุณกล้าหาญขึ้น เมื่อคุณรู้ว่าคุณสามารถรอดชีวิตและเรียนรู้จากความเสียใจ คุณพร้อมที่จะเสี่ยงในเรื่องที่มีความหมาย

เป้าหมายไม่ใช่ชีวิตที่ไม่มีความเสียใจ: นั่นจะทำให้คุณไม่เคยพยายามอะไรใหม่ เป้าหมายคือชีวิตที่ความเสียใจถูกประมวลผล เรียนรู้จาก และรวมเข้ากับความฉลาดที่เติบโต

การฝึกฝนเชิงปฏิบัติ: ใบหนังสือความเสียใจ

ลองใช้แนวทางที่มุ่งเน้นการเติบโตต่อความเสียใจของคุณ:

1. บันทึกความเสียใจ 3-5 อันดับแรกของคุณ
2. สำหรับแต่ละอย่าง ระบุคุณค่าที่เปิดเผย (สิ่งที่คุณสนใจ)
3. แยกบทเรียนที่เป็นรูปธรรม
4. กำหนดการกระทำที่จะดำเนินการตามบทเรียนนั้น
5. เขียนคำกล่าวขอบคุณสั้นๆ เกี่ยวกับสิ่งที่ความเสียใจสอนให้คุณ

ข้อสรุป

ความเสียใจไม่ใช่ความตรงกันข้ามกับการเติบโต: มันบ่อยครั้งเป็นจุดเริ่มต้นของมัน ทุกคนคุณเคารพความฉลาดของพวกเขา มีความเสียใจที่พวกเขาได้เปลี่ยนไปเป็นบทเรียนทุกคน คุณเสียใจไม่ทำให้คุณลดลง: วิธีที่คุณตอบสนองต่อพวกมันกำหนดคุณ

การเติบโตหลังการบาดเจ็บ (PTG)

ในวรรณกรรมทางคลินิก การบรรลุระดับการทำงานทางจิตวิทยาที่สูงขึ้นหลังจากประสบการณ์ที่สร้างความเสียใจที่รุนแรงถูกกำหนดเป็น "การเติบโตหลังการบาดเจ็บ" ตามทฤษฎีของ Tedeschi และ Calhoun ความผิดพลาดที่รุนแรงหรือความเสียใจทำลาย "โลกที่มั่นใจ" (ความเชื่อพื้นฐานเกี่ยวกับโลก) ของบุคคล แม้ว่าช่วงเวลานี้ของการทำลายล้างจะทำให้เกิดความเจ็บปวด แต่ก็เป็นโอกาสสำหรับบุคคลที่จะสร้างระบบคุณค่า ความสัมพันธ์ และจุดประสงค์ของชีวิตที่มั่นคงมากขึ้น ความเจ็บปวดของความเสียใจมีหน้าที่เป็นสารกระตุ้นที่ละลายความป้องกันของตนเอง ทำให้ความจริงของตัวละครปรากฏขึ้น

ความยืดหยุ่นของการคิดและการเติบโตของจิตวิทยา

ทางประสาทวิทยา ผู้ที่เติบโตโดยการเรียนรู้จากความผิดพลาดมีความสามารถในการ "ความยืดหยุ่นของการคิด" ในสมองของพวกเขาอย่างมาก การเติบโตของจิตวิทยามองการทำผิดพลาดไม่ใช่ความไม่ฉลาดหรือคุณค่า แต่เป็นขั้นตอนทางประสาทเคมีที่ธรรมชาติในการเรียนรู้ เมื่อความเสียใจที่พบถูกวิเคราะห์อย่างมีเหตุผล neural networks ของสมองจะแข็งแรงขึ้น myelination เพิ่มขึ้น และบุคคลจะได้รับอุปกรณ์ประสาทจิตวิทยาที่สามารถตัดสินใจได้อย่างมีความรับผิดชอบมากขึ้น ที่มีความสามารถในการปรับตัวและกลยุทธ์ในคราวหน้า